1. Почитуван игумене Никодим, ќе сакате ли на читателите да им откриете нешто од вашата биографија? Каде сте роден, каде сте школуван? 

Ви благодарам за поканата и за укажаната можност да се запознаам и, на овој начин, да општам со вашите читатели. Секако дека не би ми пречело, со вас и со читателите, да ги споделам важните пунктови на мојот досегашен животен пат. Роден сум во Скопје, во семејство каде што се почитуваа традиционалните вредности и се негуваше здравиот патриотски дух. Основното, средното и високото образование го стекнав во истиот град. Во 2004 г. дипломирав Етнологија на Природно-математичкиот факултет, а подоцна, во 2009 г., и Теологија на Православниот богословски факултет.

Што се однесува, пак, на мојата духовна биографија, првите сериозни чекори ги направив во 2000 г., кога Бог ме удостои да ја запознаам монашката заедница што монахуваше во древниот манастир Свето Преображение Христово во с. Зрзе, Прилепско. Тогаш, во тој амбиент, Го доживеав Живиот Бог како Личност и Црквата како тајна на Богочовечката заедница.

(more…)

Today is the feast of the Damascene Icon of the Mother of God “Of the Three Hands”

The Damascene Icon of the Mother of God, by ancient tradition, was painted by St John of Damascus in gratitude to the Theotokos for the miraculous healing of his right hand, cut off through the perfidy of Emperor Leo the Isaurian. This icon is also known as “Of the Three Hands” Icon of the Mother of God (June 28, and July 12). In the ninth century in the time of the Iconoclasts, St John of Damascus (December 4) was zealous in his veneration of holy icons. (more…)

Следи го линкот: Св. новмч. Андреј Грузиски и Абхазиски

Прашање: О. Андреј, селото Комана е најголемото жариште на оваа битка. Во ова село се наоѓа гробот на Св. Јован Златоуст… (останатото е наразбирливо)

О. Андреј: Знаете, не чувствувам страв. Некако не го чувствувам. Ова отсуство на страв е дар од Бога. Не се плашам сега, кога е раката Господова на мене. Во црква сум и што друго може да се каже? Веќе не се слуша пукањето. Престанаа да пукаат, иако пред некој ден слушнав некој истрел. Некако е тоа Божјата благодат и не се плашам.

Прашање: Дали луѓето доаѓаат в црква? Сите војници овде се жители на селово. Освен нив, има и млади луѓе од различни краеви на Грузија. Тие доаѓаат ли?

О. Андреј: Да, доаѓаат војниците – добро, оние кои се близу до животот во Црквата. Некои не се. Сепак, религиозните доаѓаат в црква со отворено срце.

Прашање: Наоѓаат ли утеха овде?

О. Андреј: Па, правам што можам. Зборувам со нив и се обидувам колку што можам да објаснам за Него Кој Е… Да, војниците доаѓаат, но овде сега нема цивили, само еден или двајца мажи…од нив?

О. Андреј: Само оние кои ја поправија црквава – тие доаѓаат, како и двајца-тројца други…

Прашање: О. Андреј, кое е вашето гледиште за Грузиско-Абхазискиот конфликт. Како тој може да се реши?

О. Андреј: Секако ќе одговорам како свештеник.

Сите ние знаеме дека е тој (конфликтот) предизвикан заради нашето оддалечување од Бога; потоа, исто така, тој е последица од нашиот однос кон Русија. Да се елиминира е невозможно, но за Господ сè е можно. По Неговата волја сè може да се случи. Црквата чува пророштво дека нашата грузиска Црква ќе зајакне во споследните времиња. И всушност, ова се последните времиња. Можеме да речеме дека е близу крајот, оти сè што ни беше предадено преку Црковното Предание како знаци за блискиот крај се исполнува. Исто така, знаеме од Светите Отци, од нашите предци, дека во овие времиња нашето служење на Бога и полнотата на животот во нашиот Господ нема да завршат овде во Абхазија и во ова село, додека во светот ќе бидат загубени. Но ова нема да се случи ако нема мир во земјата. Се надеваме дека мирот ќе дојде по Господовата волја. Ако сакате да знаете што може да се стори од човечка гледна точка, сигурен сум дека навистина не знам… дури не сум ни размислувал за тоа, оти не е на мене да решавам.

Прашање: Сепак што може да се стори?

О. Андреј: Од човечка гледна точка многу е тешко тоа да се реши. Не знам што треба да се преземе овде. Ова време сега ни е пратено за сите да нè излекува и сè добро ќе заврши, но нема скоро да дојде. Имам надеж единствено во Господ и Неговата волја; вистински зависам од неговата волја.

Follow the link: Hieromonk Andrew from Georgia and Abkhazia

Question: Fr. Andrew, the village of Comana is the hottest spot in this battle. The grave of St. John Chrysostom is in this village… (the rest is unintelligible)

Fr. Andrew: You know, I don’t feel fear. Somehow I don’t feel it. This absence of fear is given by the Lord. I am not afraid now, as God’s hand is on me. I am in church, so what else can be said? There are no more sounds of shooting. They have ceased, although I heard some the other day. Somehow it is the Lord’s grace and I am not afraid.

Question: Do people come to church? All the soldiers here are residents of this village. Besides them, there are other young people from various areas of Georgia here. Do they come?

Fr. Andrew: Yes, the soldiers come—well, those who are close to Church life. Some of them are not. Anyway, those who are religious come to church with an open heart.

Question: Do they find consolation here?

Fr. Andrew: Well, I do whatever I can. I talk to them and try to explain as well as I can about He Who Is…. Yes, the soldiers come, but there is no civilian population here now, just one or two men…. of them?

Fr. Andrew: Only those who repaired this church—they do come, as well as one or two others….

Question: Fr. Andrew, what is your point of view on the Georgian-Abkhazian conflict. How can it be solved?

Fr. Andrew: I should certainly give the answer of a clergyman. We all know that it is caused by our departure from God; and then, this is also the result of our relationship with Russia. To eliminate it is impossible, but everything is possible for the Lord. If it is His will, anything can happen. Our Church preserves a prophecy that our Georgian Church will be strengthened in the last times. And actually, these are the last times. One can say that the end is near, for everything that was handed down to us by Church tradition as signs of the coming end is being fulfilled. We also know from the Holy Fathers, from our ancestors, that in these times our ministry to God and the fullness of life with our Lord will not end here in Abkhazia and in this village, whereas it will be lost in the world. But this will not come to pass if there is no peace in the country. We hope that peace will come by the Lord’s will. If you want to know what can be done from the human point of view, I am sure I really don’t know…. I haven’t even thought of it, for it is not for me to decide.

Question: Still, what can be done?

Fr. Andrew: From the human point of view it is very difficult to solve. I don’t know what is to be done here. This present time is sent to heal us and everything will end well, but it won’t come soon. I only have hope in the Lord and His will; I truly depend on His


  1. 1. Father Gavril, what is the difference of being a monk in a monastery in Australia, compared to being a monk in a monastery in Macedonia?

There is a big difference. Firstly, let us start from the fact that Macedonia is a biblical land which has had Christianity from its very beginning. Apostle Paul was the first preacher in Macedonia, and not only Apostle Paul but many other Apostles of Christ were missionaries in our Macedonia. For example, the first summoned Apostle Andrej was the first organiser of the Macedonian Church and appointed several Apostles as Bishops in the Macedonian cities. And let us not forget the most Holy Theotocos, Mother of God, who set her foot on Macedonia and so blessed it. And from that time till today in Macedonia there has been a continuous Orthodox Christian legacy. (more…)

1. Отец Гаврил, каква е разликата да се биде монах во манастир на австралиска поцва, наспроти да се биде монах во манастир на македонска поцва?
Разликата е огромна. Најпрво да појдеме од фактот дека Медонија е библиска земја која Христијанството го има уште од самиот негов почеток. Првоврховниот св.ап.Павле бил првиот проповедник во Македонија, и не само св.ап. Павле туку и многу од другите Христови Апостоли мисионериле по нашата Македонија. На пример, Првоповиканиот св. ап. Андреј бил првиот организатор на македонската Црква кој поставил неколку апостоли за епископи по македонските градови. А да не ја заборавиме и Пресветата Владичица Богородица, Мајката Божја, која со своја нога стапнала во Македонија и ја благословила. И од тогаш па се до денес во Македонија има непрекинато православно христијанско предание.
(more…)

1. Father Gabriel, on 26 January 2006, along with His Eminence Peter, Metropolitan of Prespa and Pelagonia and Administrator of Australia and New Zealand, you arrived in Australia as a cleric of the Macedonian Orthodox Diocese of Australia and New Zealand. Could you, please, tell us something about yourself… Let us begin with your native town.

- I was born in Shtip. There I graduated from the informatics vocational high school. Afterwards, in 1992, I enrolled at the faculty of Theology in Skopje and graduated from it. In the course of my studies I met my spiritual father, Bishop Nahum, who, being a Hagiorite monk (of mt. Athos, “the Holy mountain”), was a model of monasticism to us in those years of mass spiritual awakening – mostly among the young people – in Macedonia. I used to visit his monasteries frequently and learned about the essence of monasticism, the monastic mode of life in stillness, the unceasing Jesus prayer. And now I am here, in a monastery… (more…)

1. Ваше Високопреподобие, о. Гаврил, на 26 јануари 2006 година, заед-но со Неговата Високопреосветеност, Митрополитот Преспанско-пелагониски и Администратор Австралиско-новозеландски, г. Петар, пристигнавте во Австралија како клирик на Македонската Православна Епархија за Австралија и Нов Зеланд. Кажете ни нешто за Вас… Да почнеме од Ва-шето родно место.

- Роден сум во Штип. Гимназија, со насока информатика, завршив во Штип. Потоа, во 1992 година, се запишав на Теолошкиот факултет во Скопје, кој подоцна го завршив. За време на моето студирање се запознав со мојот духовен отец, Владиката Наум, кој како светогорски монах во тие години на помасовно духовно будење (претежно кај младите луѓе) во Македонија ни беше образец за монаштвото. Често ги посетував неговите манастири и се учев за суштината на монаштвото, за монашкиот начин на живеење во тихување, за непрестајната Исусова молитва. И ете, сега сум во манастир (more…)

- Could you, please, highlight for us some remarkable moments from your missionary activity.

There are several different remarkable moments in the form of miracles that happened during my missionary activities that I wanted to share with the readers here:

1)    It was at the beginning of my mission in Solo City-Central Java Province that this event occurred. A Muslim convert, Mr Sadrach Temon Sularso, lived in a village few kilometers away from the city of Solo.  He was a poor farmer, so that he had to do anything in order to add something into his family income. That day he was trying to dig sands located in the ground  at the backyard of his house from morning to over midday. (more…)

Ве молиме кажете ни за неколку повпечатливи моменти од Вашата мисионерска дејност.

Има повеќе различни забележителни моменти во вид на чуда што се случија за време на моите мисионерски дејности а кои би сакал да ги споделам со читателите овде:

1) Тоа беше на почетокот на мојата мисија во градот Соло, покраина Централна Јава, кога се случи овој настан. Господинот Садрах Темон Суларсо, покрстен муслиман, живее во село на неколку километри од Соло. Тој е сиромашен земјоделец, така што мора да работи сè за да го издржува семејството. (more…)

« Previous |