Окото на телото е нашиот ум. Нашиот ум го просветлува, телото и душата и целиот наш живот.

Суштината на умот е во срцето и ние треба најмногу од се треба да се грижеме за своето срце. Тоа да е чисто и да не внесуваме никакви нечистотии во него, а оние што веќе сме ги стекнале и ги имаме на кои што сме и веќе робови, да ги очистиваме и се ослободиме од нив. (more…)

In the name of the Father, the Son and the Holy Spirit

On this day, we celebrate the event Jesus’ ascension into heaven. [Feast of Ascension – when Christ ascended to heaven (Acts. 1, 1-12; Mark. 16, 12-19, Luke 24, 50-52).

After the Lord Jesus Christ was crucified on the cross to redeem our sins and deliver us from death, in the third day He was raised from the dead. Destruction (Hell), could not keep in capture the One who has power over life and death and the one who is the creator of everything, the true God. To show the truth of His resurrection and to show that He is the expected and the promised Messiah, He proved His resurrection by appearances; firstly to the blessed Mother Mary, then to the myrrh-bearing women, the apostles and all the others that He chose to show himself to. (more…)

Во името на Отецот и Синот и Светиот Дух

На денешниот ден го славиме настанот на Христовото возенсението на небесата. [Празникот Вознесение Господово  – е ден во кој Господ се вознесе на неботo (Дела. 1, 1-12; Мк. 16, 12-19; Лк. 24, 50-52).

Откако Господ Исус Христос се распна на Kрстот за нас, за откуп на нашите гревови и избавување од смртта, во третиот ден воскрена од мртвите. Пропаста (пеколот), не можеше да го задржи заробен Оној Кој има власт над животот и смртта и Кој е творец на се, вистинскиот Бог. Кој за да ја покаже вистинитоста на Своето воскресение и да покаже дека Тој е очекуваниот, ветениот и проповеданиот Месија на светот, го потврдуваше Своето воскресение преку јавувања; најпрво на Пресвета Богородица, потоа на жените мироносици, па на апостолите и на сите други кои Тој ги избрал да им се покаже. (more…)

In this Gospel, God clearly shows us the reason for our infirmities and sufferings, which is our non-belief or weak faith. When God told the boy’s father: “If you can believe? Everything is possible for him who believes! “ He shouted with tears and said:” I believe Lord, Help my non-belief!” He humbled, accepted his weakness and weak faith and in repentance he confessed, that is why God gave him the strength to believe and healed his son.

If we pay a little more attention to Jesus’ answer, we will notice that the cure and therapy prescribed by our Lord, is spiritual: the faith in God, the prayer and the fasting. This is because the core and essence of our life is spiritual. The man is a psychophysical being, created from the dust of the ground (substance) in the image and likeness of God, to be in eternal union with his God and Creator. But after the transgression, the sin entered the world and disease, suffering, sorrow, misfortune followed … Yet, the merciful God has not given up completely of His creation and gave us a way of repentance and salvation, so now the man is always in a position between the two poles, life and death, good and evil, God and mammon (the devil). When man will forget God, (non belief) then the sin and disease will enter into him. When man will get closer to God, then he heals and thrives. If our spirit is healthy than our body will be healthy. (more…)

Во ова евангелие Господ јасно ни покажува која е причината за  нашите немоќи и страдања, а тоа е нашето неверие или маловерие. Затаоа откако Господ му рекол на таткото на детето: Ако можеш да поверуваш? Се е можно за оној што верува!” овој извикал и со солзи рекол: “Верувам, Господи, помогни му на моето неверие!”. Се смирил, си ја признал својата немоќ, си ја признал својата слаба вера и со покајание исповедал, затоа и Бог му дал сила да поверува  и неговиот син бил излекуван.

Ако малку повеќе обрнеме внимание на Христовиот одговор, ќе забележиме дека лекот и терапијата која Господ ни ја препишал, пред се, е духовна. Верата во Бог, молитвата и постот. Тоа  е така затоа што сржта, сушността на нашиот живот е духовна. Човекот е психофизичко битие создаден од земја (материја) според образот и подобието Божјо за вечна заедница со својот Бог и Создател. Но по престапот, гревот влегол во светот, а со тоа болестите, страдањата, скрбта, несреките…  сепак милостивиот Бог докрај не се откажал од своето создание и му дал покајание и начин за спасение, та сега човекот секогаш се наоѓа помеѓу двата пола, живото и смртта, на доброто и лошото, Бога и мамона (ѓаволот). Кога ќовекот ќе го заборави Бог, (невереие) тогаш и во него влегуваат гревот и болестите. Кога ќе се приближува до Бога, тогаш се исцелува и напредува. Ако е здрав нашиот дух, здраво ќе биде и нашето тело. (more…)