† PETAR

PO MILOSTA BO@JA MITROPOLIT

PRESPANSKO-PELAGONISKI I ADMINISTRATOR AVSTRALISKI I NOVOZELANDSKI,

NA SETO SVE[TENSTVO, PREPODOBNO MONA[TVO I VERNITE ^EDA VO PRESPANSKO-PELAGONISKATA

I AVSTRALISKO-NOVOZELANDSKATA EPARHIJA

IM ISPRA]A MIR I BLAGOSLOV, POZDRAVUVAJ]I GI

SO NAJRADOSNIOT POZDRAV

HRISTOS VOSKRESE!

“Hristos voskresna, smrtta ja

uni{ti i mrtvite gi podigna, lu|e veselete se”

(Pripev kon 9-ta pesna od Pashalniot kanon)

Mili na{i duhovni ~eda vo Hrista voskresnatiot!

Semilostiviot Gospod ne udostoi da do~ekame u{te eden Veligden. Eve, pak }e u~estvuvame vo Veligdenskata veli~estvena no}, gledaj}i go plamenot na iljadnicite zapaleni sve}i i ~uvstvuvaj}i go so celoto na{e bitie, voshitot od prekrasnata veligdenska radost, koja izvira od voskresnata bogoslu`ba. Veligdenskata slu`ba ostava vpe~atok, kako da se sostoi od edna seradosna pesna: “Sega se se preispolnuva so svetlina, i neboto, i zemjata, i podzemjeto. Zatoa, neka go praznuva siot svet voskresenieto Hristovo”.

Kakva neizmerna radost, kakvi pobedonosni zborovi! Se e soedineto vo Voskresenieto: i neboto, i zemjata, i podzemnoto carstvo na smrtta. Siot svet u~estvuva vo taa Hristova pobeda. Vo Hristovoto Voskresenie, seta tvar ja nao|a svojata smisla i vistina. A smislata na Hristovoto Voskresenie e pobeda na smrtta i zadobivawe na `ivotot ve~en.

Hristovoto Voskresenie - Veligden, ne e samo nastan od minatoto, na koj sekoja godina se se}avame, praznuvaj}i go kako obi~en nastan, tuku toa e `iv izvor na blagodatna sila i preobrazba na celiot `ivot. So Voskresenieto Hristovo, ve~niot `ivot postana dostoinstvo za sekoj hristijanin {to gi pazi Hristovite zapovedi. So Pashata Hristova - preminot od smrt kon `ivot, nastapi nov `ivot, ve~no na~elo…#, po~etok na seop{toto voskresenie i preobrazba na sozdanijata.

“Sv. ap. Pavle veli, deka Hristos do{ol na zemjata: i umrel, i voskresnal, i o`iveal, za da vladee i nad `ivite i nad mrtvite” (Rim. 14: 9). “Hristos voskresna, i nema nitu eden mrtov vo grobovite, za{to Hristos, voskresnuvaj}i od mrtvite, stanal po~etok na voskresenieto na site umreni” (Slovo na sv. Jovan Zlatoust na Pasha).

On prv voskresnal kako Glava, a potoa }e voskresnat site ~lenovi Negovi, koi veruvaat vo Nego, i go imaat vo sebe `ivotvorniot Negov Duh (1 Kor. 15: 21-23; Rim. 8: 11).

Ne ~udete se na ova, veli Samiot Gospod, za{to }e nastapi vreme, koga site {to se vo grobovite, }e go slu{nat glasot na Sinot Bo`ji, i }e voskresnat: onie {to pravele dobro }e voskresnat za `ivot ve~en, a onie {to pravele zlo, }e voskresnat za osuduvawe (Jn. 5: 28-29). Vistina vi velam, onoj {to veruva vo Mene, }e ima `ivot ve~en i jas }e go voskresnam vo posledniot den.

Vozqubeni ~eda vo Hrista Voskresnatiot!

Svetite evangelisti (Matej i Jovan) ni velat deka prvite zborovi na Hrista Spasitelot, po voskresenieto, bile: “Raduvajte se# i “Mir vam” (Mt. 28: 9 i Jn. 20: 19). Tie zborovi nie i denes gi prifa}ame so osobeno zna~ewe: tie pottiknuvaat i budat vo du{ite na{i, qubov, pravdoqubivost, vistina i streme` kon sovr{eno bratstvo me|u lu|eto i narodite.

Svetite apostoli koga go slu{ale pozdravot Hristov “Raduvajte se”, gledaj}i go so svoite o~i svojot u~itel i Gospod, se zaraduvale so golema radost (Jn. 20: 20), i so golemo voodu{evuvawe mu svedo~ele na svetot, deka Hristos navistina voskresnal od mrtvite.

Denes sekoja tvar se raduva i veseli, za{to Hristos voskresna. Navistina, Hristovoto voskresenie e neiscrpliv izvor na ve~nata radost, sveta nade` i sila vo na{iot hristijanski `ivot.

Ovaa sve{tena i, dostojna za se}avawe, tor`estvena i spasitelna Veligdenska no} - e predvesnica na svetonosniot den na Voskresenieto, vo koja Hristos ve~nata Svetlina vo Telo, zasvetlil od Grobot. (Tretiot tropar na sedmata pesna na Pashalniot kanon).

Pottiknat od goleminata na praznikot nad praznicite Veligden, sv. Jovan Zlatoust gi povikuva site na zaedni~kata trpeza Gospodova, velej}i: “Koj e blago~estiv i bogoqubiv, neka vleze vo radosta na svojot Gospod, i neka se nasladuva od pirot (Gozbata) na verata, za{to Gospod, bidej}i e dobar, go prima posledniot kako i prviot, i mu go dava sekomu dol`noto”. Tajnata nad tajnite, Svetata Pri~est, koja nam ni se dava, a so koja Hristos n# soedinuva nas so Sebe, e najtesnoto na{e op{tewe so Hrista, i po~etok e na toj ve~en, bezgre{en i svet `ivot, vo `iveali{teto na Nebesniot Otec, kade pravednicite }e zasvetlat kako sonce (matej 13: 43).

Preku Voskresenieto Hristovo nie se priop{tuvame kon `ivotot na Crkvata, edinstveniot `ivot na Ednoto Telo Hristovo (Ef. 4: 1-6), i vo crkovnata radost likuvame sega. Vo Voskresenieto i obnovuvaweto, Hristos nas ne uveruva so Svoeto postojano soprebivawe so nas: “Za{to, nela`no, si ni vetil Hriste, deka so nas }e bide{ do krajot na svetot”.

Gospod Isus Hristos umrel, no i voskresnal (Rim. 8: 34), i site koi vo nego veruvaat, gi napravil pri~esnici na najgolemata i bezgrani~na qubov na Svetata Troica.

Bra}a i sestri vo Voskresnatiot Hrista,

Vo najradosniot den - Veligden, da ne zaboravime na site onie {to ja o~ekuvaat na{ata qubov i pomo{ kon niv. Da si spomeneme najnapred za onie koi se uni`eni i napu{teni, koi za da gi zadovolat najosnovnite potrebi za `ivot, prinudeni se da gi pretresuvaat kontejnerite ili da prosja~at, a nie, ta samo so nekolku uskratuvawa od obilnite na{i obroci, mo`eme da zadobieme nagrada i milost od Gospoda, deka gladen sme nahranile; da se setime na bolnite i na onie vo zatvorite, i da gi posetime, vo bolnica ili doma seedno, i da gi ute{ime, a kako podarok, dokolku se siroma{ni, nekoj lek da im kupime; da se setime na o`alostenite, bezdomnicite i osamenite, osobeno onie vo starskite domovi, hendikepiranite kako i onie vo napu{tenite sela, da im poka`eme deka so niv i so nivnite bolki i stradawa so~uvstvuvame i deka tagata i `alosta so niv ja spodeluvame; i so hristijanska qubov gi celivame.

Da ne gi zaboravime i moralno padnatite poradi razni pri~ini, `rtvi na sovremenite poroci i nemoralniot `ivot, ~edoubistvoto, ubistvoto, kriminalot, pijanstvoto, drogata, hazardnite igri (kockata), kradeweto, la`eweto, izmamata itn. Pa da se potrudime so roditelski hristijanski soveti i primeri od `itijata i sekojdnevniot `ivot liturgiski, da gi vratime od lo{ite pati{ta, uvereni deka za vra}awe na Hristoviot pat, na eden gre{nik, du{ata }e si ja spasime i mnogu na{i grevovi }e pokrieme.

Nekoj }e re~e, zo{to postojano gi nabrojuvame i uka`uvame na ovie poroci. Svetiot apostol Petar im velel na vernite deka nema da prestane da gi opomenuva za lo{ite poroci na `ivotot, se dodeka ne se pokajat i ne prestanat da gi pravat i povtoruvaat.

Pottiknati od negoviot primer, okolu gri`ata za spasenieto na va{ite du{i i nie nema da prestaneme da uka`uvame na prestapite (na na{ite duhovni ~eda), se dodeka ne prestanat so porocite i prestapite, poradi koi preti opasnost da go zagubat `ivotot ve~en vo carstvoto nebesno. Kako da mol~ime koga od den na den rapidno se zgolemuva semejnoto nasilstvo; brojot na ~edoubistvoto ja nadmina brojkata 30. 000 (abortusi), vo utrobite na majkite. Postojano raste, a se zgolemuva i brojot na neplodni brakovi; pa taka nekoi od qubov za deca, ofkaat i ne mo`at da dojdat na red da ja poka`at roditelskata qubov, kon posvoeni ~eda, dodeka drugi, od zavist i navoden sram, gi ubivaat nerodenite deca. Kade e qubovta kon sopstveniot rod na onie {to toa go pravat, ili na onie {to voop{to ne se `enat i ne se ma`at.

Posebno ne zagri`uva faktot deka vo na{ata MPC, brojot na smrtnosta na lu|eto - prete`no mladi e daleku pogolem od brojot na novoroden~iwata, a toa zna~i i umirawe na nacijata, na dr`avata, pred se na makedonskot narod, gubewe i napu{tawe i zapustuvawe na zemjata, osobeno vo selskite predeli kade {to `iveat Makedoncite.

Se pra{uvame dali voop{to sme svesni, poto~no sovesni, nie Makedoncite, deka ako vaka prodol`ime, pa duri i da se izborime da go za~uvame imeto na na{ata dr`ava Makedonija, pak nema da ni pripa|a nam (na Makedoncite) i toa }e bide isklu`ivo po na{a vina i zaradi na{ite neoprostivi grevovi; najmnogu poradi ~edoubistvata - abortusite, spre~enata bremenost, ne`eneweto i nema`eweto.

Vozqubeni vo Hrista voskresnatiot, Visokoprepodobni i Visokopre~esni, prepodobni i pre~esni pastiri, ~esni monasi i monahiwi i blago~estivi verni na{i ~eda vo Prespansko-pelagoniskata i Avstralisko-Novozelandskata eparhija!

Od seta du{a ve pozdravuvame site vas so velikiot i radosen praznik Svetloto Hristovo Voskresenie, Praznikot nad praznicite i tor`estvo nad tor`estvata.

Sekoga{ so vas da prebiva neiska`livata blagodatna Pashalna radost, koja gi razgoruva na{ite srca so svetlinata na Hristovoto Voskresenie.

Praznuvaj}i go Veligden, nie ja praznuvame Pashata - preminot od smrt kon `ivot, so nepokolebliva vera i nade` ne samo na radost vo zemniot `ivot, no i na bla`en `ivot i `iveewe vo nebesnite `iveali{ta.

Vo ovie, so svetlina ozareni, Veligdenski denovi, primaj}i ja angelskata vest za Voskresenieto na Sinot Bo`ji, nie, bidej}i sme sinovi na Voskresenieto (Lk. 20: 36), zaedno so svetiot apostol Pavle, svedo~ime deka znaeme vo Kogo veruvame - vo Spasitelot na{ Isus Hristos, Koj ja uni{ti smrtta i Koj go javil `ivotot i netlenosta (2 Tim. 1: 10).

Hristos, Izvorot na `ivotot i besmrtnosta, Koj tri dena (po smrtta) zasvetil od @ivotvorniot Grob, da vi gi isprati golemite i bogati milosti, i da ne udostoi site so ~isti srca da go proslavime Negovoto slavni i spasitelno Voskresenie.

Hristos Voskrese!

Va{ vo Hrista Voskresnatiot,

Mitropolit Prespansko-pelagoniski i

Administrator Avstraliski i Novozelandski

+ P E T A R