On Sunday of the third week of the Great Lent, named Sunday of the Holy Cross, in the monastery of Saint Prohor Pchinski, when the memory of Sts 40 Martyrs at Lake Sebaste was also celebrated, Father Gavril served a Holy Devine Liturgy, on which the faithful received the holy and saviour Mysteries of Christ. In the homily, among the rest, father Gavril said the following:

To die for Christ and Gospel and carrying a cross in essence is dying of our sinful and passionate self in us and renewing or resurrecting of our true clean, given from God, personality which can be achieved only by carrying of the cross. In other words by being thankful for everything good and ‘bad’ that is happening in our lives.

Today, Sts 40 Martyrs at Lake Sebaste are celebrated, which are practically interpreting today’s evangelical material. They were put forth to various torments and they didn’t get scared, nor embarrassed, nor did they get tempted and even for the price of their lives they did not back off from the harrow for Christ. When they put them in one very cold and frozen lake, and on the side they put one hot bath for whoever will denounce themselves from Christ. No one but one who got tamped and denounced himself and went over into the hot bath in whose place, in order for the numbers to make up the numbers, someone else got in.

Torments from the cold and frozen lake demonstrate carrying of your own cross, and the hot baths is the world and its fake delights and luxuries. For whoever wishes to save his life will lose it, but whoever loses his life for My sake and the gospel’s will save it. (Mark 8:35)

This can be compared with a situation in the war. When someone gets scared in the battle and surrenders his people, his people wont like him, nor will the enemy accept him. No one likes the traitors and no one trusts them. And us, from our christening, we are leading a spiritual fight with the devil and all of his forces.

Kрстопоклона недела

Во неделата на третата седмица од Великиот Пост, наречена крстопоклона, кога се славеше и споменот на светите 40 Севастијски Маченици, во манастирот на св.Прохор Пчински, отец Гаврил отслужи Света Боженствена Литургија, на која верниот народ се причести со светите и спасоносни Тајни Христови. Во беседата, о.Гаврил меѓудруго, го кажа и ова:

Умирањето за Христа и Евангелието и носењето на крстот во суштина е умирање на грешниот и острастен човек во нас и возобновување или вокреснување на нашата вистинска и чиста, од Бога создадена личност, коe се остварува само со носење на крстот, односно, со благодарност кон се она добро или „лошо“ што ни се случува во животот.

Денес се слават и светите Четириесет Севстијски Маченици кои, практично, го толкуваат денешното евангелско четиво. Тие биле изложени на најрзновидни маки и ниту се исплашиле, ниту се посрамиле, а ниту пак се соблазниле, и по цената на својот живот не отстапиле од мачеништвото за Христос. Кога ги пуштиле во едно многу ладно и замрзнувато езеро, надвор поставиле топла бања наменета за оној кој ќе се откаже од Христа. Но само еден се соблазнил и откажал, прелажувајќи се од топлата бања, на чие место, пак, за да се потполни бројот од 40 маченици, влегол друг.

Маките во ладното и замрзнато езеро го претставуваат носењето на својот крст, а топлата бања е светот и неговите лажни задоволствата и раскоши. Зашто, кој сака да ја спаси својата душа, ќе ја исгуби; а кој ја загуби душата своја заради Мене и Евангелието, тој ќе ја спаси. (Марко 8:35)

Ова може да се спореди и со ситуација на војна. Кога некој се исплаши од борбата и ги предаде своите, него ниту неговите ќе го сакат, а ниту пак непријателот ќе го прими. Предавници никој не сака и не им верува. А ние пак, од самото крштевање водиме духовна борба со ѓаволот и сите негови сили.